Аудирование: типы заданий и стратегии

Короткие высказывания после одного прослушивания, диалоги после двух, интервью с заданиями правда/ложь, подбор людей к мнениям, соединение колонок. Что делать до записи, во время нее и после.

Уровни: B1 · B2 · C1 · 54 задания

Читать статью

1. (B1)

Gdzie najprawdopodobniej słyszysz komunikat: „Pociąg do Lublina wjedzie wyjątkowo na tor drugi przy peronie trzecim”?
1. A. w przychodni lekarskiej
2. B. na dworcu kolejowym
3. C. w urzędzie miasta
4. D. w sklepie spożywczym
Полониуш объясняет:

Слова „pociąg”, „tor” и „peron” типичны для железнодорожных объявлений. Такое объявление слышат на железнодорожном вокзале. Магазин, поликлиника и учреждение имеют другую типичную лексику, например „kasa”, „gabinet” или „wniosek”.

Правило: формула объявления на вокзале, распознаваемая по железнодорожной лексике
2. (B1)

Jaką intencję ma odpowiedź: „Czy pożyczy mi pani samochód na weekend? - Ależ skąd! Potrzebuję go codziennie”?
1. A. radę
2. B. prośbę
3. C. odmowę
4. D. zaproszenie
Полониуш объясняет:

Выражение „Ależ skąd!” может означать сильное отрицание, а дальнейшее предложение „Potrzebuję go codziennie” объясняет отсутствие согласия. Всё высказывание является отказом одолжить машину. Это не просьба, приглашение и не совет, потому что говорящий не просит, не приглашает и не советует.

Правило: вежливый или решительный отказ как коммуникативная функция
3. (B1)

Kto najprawdopodobniej mówi: „Dzień dobry, chciałbym złożyć wniosek o wymianę dowodu. Gdzie mam pobrać numerek?”
1. A. pasażer w pociągu
2. B. sprzedawca w sklepie
3. C. petent w urzędzie
4. D. pacjent w przychodni
Полониуш объясняет:

Слова „złożyć wniosek”, „wymiana dowodu” и „pobrać numerek” указывают на ситуацию в учреждении. Человек, который решает дело в учреждении, - это проситель. Варианты „sprzedawca”, „pacjent” и „pasażer” не подходят к лексике, использованной в высказывании.

Правило: коммуникативная роль просителя, распознаваемая по официальной лексике
4. (B1)

Kto najprawdopodobniej mówi: „Proszę poczekać pod gabinetem numer pięć, lekarz zaraz pana przyjmie”?
1. A. pacjent po badaniu
2. B. pasażer autobusu
3. C. petent w urzędzie
4. D. pracownik rejestracji
Полониуш объясняет:

Обороты „gabinet” и „lekarz przyjmie” указывают на поликлинику. Человек, направляющий пациента к кабинету, - обычно сотрудник регистратуры. Пациент, пассажир и проситель не дают такого указания в этой ситуации.

Правило: коммуникативная роль сотрудника поликлиники, распознаваемая по медицинской лексике
5. (B1)

Słyszysz w telefonie: „Gabinet dentystyczny, słucham.” Która odpowiedź jest właściwa na początku rozmowy?
1. A. Do widzenia, dziękuję bardzo za rozmowę.
2. B. Proszę wydać resztę do tego paragonu.
3. C. Czy pociąg ma dzisiaj duże opóźnienie?
4. D. Dzień dobry, chciałbym umówić wizytę.
Полониуш объясняет:

Формула „słucham” по телефону приглашает собеседника представить суть дела. Ответ о записи на визит подходит к стоматологическому кабинету и к началу разговора. Предложение „Do widzenia” завершает разговор, а высказывания о чеке и поезде относятся к другим коммуникативным ситуациям. Правильный вариант оставлен в краткой, естественной форме, уместной для начала телефонного разговора.

Правило: формула начала телефонного разговора
6. (B1)

Usłyszysz dialog: „Czy te buty są w rozmiarze trzydzieści osiem? - Sprawdzę w magazynie. Niestety, został tylko rozmiar trzydzieści dziewięć”. Co wynika z dialogu?
1. A. Klientka pyta o cenę butów.
2. B. Klientka kupuje rozmiar trzydzieści osiem.
3. C. Sprzedawca zamawia nowe buty.
4. D. W sklepie nie ma potrzebnego rozmiaru.
Полониуш объясняет:

Клиентка спрашивает о размере тридцать восемь, а продавец сообщает, что остался только размер тридцать девять. Это значит, что нужного размера нет. Диалог не касается цены, заказа товара или покупки размера тридцать восемь.

Правило: детальное понимание короткого диалога в магазине
7. (B1)

Usłyszysz dialog: „Czy ten bilet jest ważny na kurs o osiemnastej dziesięć? - Tak, ale proszę wsiadać przednimi drzwiami i skasować go po wejściu.” Kim jest pierwsza osoba?
1. A. sprzedawcą przy kasie
2. B. lekarzem w gabinecie
3. C. pasażerem autobusu
4. D. urzędnikiem w okienku
Полониуш объясняет:

Вопрос о действительности билета на конкретный рейс и информация о посадке через передние двери подходят к автобусному транспорту. Человек, который спрашивает о билете и входе в транспортное средство, является пассажиром. Остальные роли не связаны с такими формулами.

Правило: распознавание роли пассажира по транспортной лексике
8. (B1)

Usłyszysz dialog: „Dzień dobry, zamawiałam kurtkę przez internet, ale przyszła w złym rozmiarze. - Proszę wypełnić formularz zwrotu i pokazać paragon.” Co ma zrobić klientka?
1. A. zadzwonić do kuriera i od razu odmówić paczkę
2. B. zapłacić za nową kurtkę i zamówić jej odbiór
3. C. napisać reklamację i potem czekać miesiąc
4. D. wypełnić formularz zwrotu i pokazać paragon
Полониуш объясняет:

В коротком диалоге нужно уловить конкретную инструкцию собеседника. Формулы „proszę wypełnić” и „pokazać paragon” точно указывают, какие действия требуются. Поэтому правильным является ответ о заполнении формуляра возврата и предъявлении чека. Остальные ответы звучат по делу, но добавляют действия, которых в диалоге нет.

Правило: детальное понимание короткого диалога в сфере услуг
9. (B1)

Usłyszysz komunikat: „Osoby zarejestrowane do doktor Kowalskiej proszone są o podejście do rejestracji. Wizyty zaczynają się z półgodzinnym opóźnieniem.” Gdzie można usłyszeć taki komunikat?
1. A. w przychodni
2. B. na dworcu kolejowym
3. C. w urzędzie miasta
4. D. w sklepie spożywczym
Полониуш объясняет:

Слова „doktor”, „rejestracja” и „wizyty” указывают на поликлинику. В этом контексте „rejestracja” означает место, где подтверждают визит к врачу. Магазин, вокзал и учреждение имеют другие типичные формулы объявлений.

Правило: распознавание места высказывания по лексике поликлиники
10. (B1)

Usłyszysz komunikat: „Uwaga, podróżni. Pociąg do Gdyni wjedzie wyjątkowo na tor trzeci przy peronie piątym. Prosimy nie wsiadać do składu stojącego przy peronie drugim.” Co powinni zrobić pasażerowie?
1. A. kupić bilet w kasie numer trzy
2. B. wsiąść do składu przy peronie drugim
3. C. wyjść z dworca na przystanek
4. D. czekać przy peronie piątym
Полониуш объясняет:

Объявление сообщает об изменении пути и платформы, поэтому самая важная информация касается места ожидания. Формула „nie wsiadać do składu stojącego przy peronie drugim” явно исключает эту возможность. Информация о кассе и остановке в объявлении не появляется.

Правило: детальное понимание вокзального объявления
11. (B1)

Usłyszysz rozmowę telefoniczną: „Dzień dobry, czy mogę rozmawiać z panią Anną Zielińską? - Przykro mi, pomyłka, tu nie ma takiej osoby.” Jaka odpowiedź jest właściwa?
1. A. Czy mogę wejść do gabinetu?
2. B. Proszę skasować mój bilet.
3. C. Przepraszam, to pomyłka.
4. D. Poproszę dwa kilo jabłek.
Полониуш объясняет:

В телефонном разговоре информация „pomyłka, tu nie ma takiej osoby” означает, что собеседник набрал неправильный номер. Правильной реакцией является извинение за ошибку, например: „Przepraszam, pomyliłem numer” или короче „Przepraszam, to pomyłka”. Остальные ответы относятся к другим ситуациям: в автобусе, в магазине или в поликлинике.

Правило: формула реакции на ошибку в телефонном разговоре
12. (B1)

Usłyszysz wypowiedź: „Ależ skąd, dzisiaj nie dam rady zostać dłużej w pracy”. Jaka jest jej intencja?
1. A. zgoda na propozycję
2. B. stanowcza odmowa
3. C. prośba o informację
4. D. zaproszenie do pracy
Полониуш объясняет:

Выражение „ależ skąd” в таком контексте означает отрицание, а предложение „nie dam rady” усиливает отказ. Говорящий не соглашается остаться на работе дольше. Это не приглашение и не вопрос о информации.

Правило: распознавание интенции высказывания: решительный отказ
13. (B1)

Usłyszysz wypowiedź: „Chciałbym złożyć wniosek o wydanie zaświadczenia o zameldowaniu. Czy mam podejść do okienka numer trzy?” Kim jest mówiący?
1. A. pasażerem w pociągu
2. B. pacjentem w przychodni
3. C. petentem w urzędzie
4. D. sprzedawcą w sklepie
Полониуш объясняет:

Слова „wniosek”, „zaświadczenie”, „zameldowanie” и „okienko” типичны для ситуации в учреждении. Человек, который решает дело в учреждении, - это проситель. Остальные роли не подходят к использованной лексике.

Правило: распознавание коммуникативной роли по официальной лексике
14. (B1)

Usłyszysz wypowiedź: „Czy mógłby pan otworzyć okno? Jest tu bardzo duszno”. Która reakcja jest właściwa?
1. A. Nie szkodzi, nic się nie stało.
2. B. Dziękuję, nawzajem.
3. C. Oczywiście, już otwieram.
4. D. Tak, mam na imię Anna.
Полониуш объясняет:

Вопрос „Czy mógłby pan...” является вежливой просьбой выполнить действие. Реакция „Oczywiście, już otwieram” прямо отвечает на эту просьбу. Остальные реакции подходят к извинениям, представлению или пожеланиям, поэтому не являются ответом на просьбу открыть окно.

Правило: правильная реакция на вежливую просьбу
15. (B1)

Usłyszysz wypowiedź: „Dziękuję za zaproszenie, ale niestety w sobotę nie mogę przyjść”. Jaka jest jej intencja?
1. A. nowe zaproszenie
2. B. prośba o pomoc
3. C. skarga na kogoś
4. D. uprzejma odmowa
Полониуш объясняет:

Оборот „dziękuję za zaproszenie” показывает, что кто-то реагирует на приглашение, а информация „nie mogę przyjść” означает отказ. Это не новое приглашение и не просьба, потому что говорящий не предлагает встречу и ни о чём не просит. Здесь также нет жалобы, поскольку никто не говорит о проблеме или о чьём-то плохом поведении.

Правило: интенция высказывания, распознаваемая по формуле вежливости
16. (B1)

Usłyszysz wypowiedź: „Gdybym była na twoim miejscu, poszłabym z tym do lekarza”. Jaka jest jej intencja?
1. A. złożenie skargi
2. B. udzielenie rady
3. C. odmowa pomocy
4. D. przyjęcie zaproszenia
Полониуш объясняет:

Конструкция „gdybym była na twoim miejscu” часто вводит совет. Говорящая подсказывает, что другому человеку следует сделать в данной ситуации. Она не жалуется, не отвечает на приглашение и не отказывает в помощи.

Правило: интенция высказывания, распознаваемая по формуле совета
17. (B1)

Usłyszysz wypowiedź: „Proszę dowód osobisty i wypełniony wniosek. Proszę podpisać tutaj”. Kto najprawdopodobniej mówi?
1. A. klient w sklepie
2. B. pacjent w przychodni
3. C. urzędnik w urzędzie
4. D. pasażer w autobusie
Полониуш объясняет:

Слова „dowód osobisty”, „wniosek” и „podpisać” типичны для ситуации в учреждении. Говорящий просит документы и подпись, поэтому выступает в роли чиновника. Пациент, клиент или пассажир обычно не дают таких распоряжений в этих ситуациях.

Правило: распознавание коммуникативной роли говорящего по официально-деловой лексике
18. (B1)

W sklepie słyszysz: „Przepraszam, ta bluzka ma plamę. Czy mogę dostać inny egzemplarz?” Jaka odpowiedź sprzedawcy jest właściwa?
1. A. Nie ma takiego numeru, proszę zadzwonić później.
2. B. Proszę usiąść pod gabinetem i poczekać na lekarza.
3. C. Pociąg przyjedzie na peron trzeci z opóźnieniem.
4. D. Oczywiście, zaraz sprawdzę, czy mamy taki rozmiar.
Полониуш объясняет:

Клиент сообщает о проблеме с товаром и просит другой экземпляр, поэтому правильная реакция продавца касается проверки товара. Предложение о кабинете подходит для поликлиники, сообщение о поезде - для вокзала, а информация о номере телефона - для телефонного разговора. Только ответ о размере и экземпляре подходит к ситуации в магазине.

Правило: правильная реакция продавца на жалобу и просьбу клиента
19. (B2)

„Dzień dobry, tu sekretariat Instytutu Języka Polskiego, Katarzyna Wójcik. Przełączę pana do działu rekrutacji.” Kto wypowiada te słowa?
1. A. pracownica instytucji odbierająca telefon
2. B. klient zostawiający wiadomość po sygnale
3. C. dziennikarka zapowiadająca rozmowę w studiu
4. D. uczestniczka egzaminu prosząca o wynik
Полониуш объясняет:

Формула „tu sekretariat” и сообщение имени и фамилии человека у телефона типичны для официального телефонного разговора. Объявление о переключении собеседника указывает на сотрудницу учреждения, которая ответила на звонок. Это не сообщение, записываемое после сигнала, не радиопредставление и не просьба участника экзамена.

Правило: формула начала официального телефонного разговора
20. (B2)

„No tak, świetny pomysł: zamknąć punkt informacyjny akurat w dniu rekrutacji, kiedy wszyscy potrzebują informacji.” Jaka jest intencja mówiącego?
1. A. mówiący neutralnie podaje termin decyzji
2. B. mówiący prosi o wyjaśnienie decyzji
3. C. mówiący szczerze chwali decyzję
4. D. mówiący ironicznie krytykuje decyzję
Полониуш объясняет:

Сочетание похвалы „świetny pomysł” с явно неблагоприятной ситуацией сигнализирует иронию. Говорящий не хвалит решение, а критикует его. Он также не задаёт вопрос и не передаёт нейтральную информацию о сроке.

Правило: распознавание иронии через противоречие между оценкой и контекстом
21. (B2)

Pan Nowak odbiera telefon i słyszy: „Dzień dobry, mówi Anna Wolska z działu kadr. Czy mogę rozmawiać z panem Nowakiem?”. Która odpowiedź jest właściwa, jeśli to pan Nowak jest przy telefonie?
1. A. Nie ma za co, do usłyszenia.
2. B. Przy telefonie, słucham pani.
3. C. Już go wołam, proszę chwilę poczekać.
4. D. Proszę mówić do telefonu głośniej.
Полониуш объясняет:

В польском телефонном разговоре человек, которого просят к телефону, может ответить „przy telefonie”, подтверждая свою личность. „Już go wołam” было бы правильно только тогда, если бы на звонок ответил кто-то другой. „Proszę mówić do telefonu głośniej” касается технической проблемы, а „nie ma za co, do usłyszenia” завершает разговор, прежде чем он начался.

Правило: формула начала телефонного разговора и подтверждение личности собеседника
22. (B2)

Prezenter mówi: „Tyle o kosztach. Przejdźmy teraz do konsekwencji społecznych tej decyzji”. Co sygnalizuje ta formuła?
1. A. zamknięcie jednego wątku i rozpoczęcie następnego
2. B. zakończenie całej audycji bez dalszego komentarza
3. C. powrót do informacji podanych na początku audycji
4. D. prośbę o telefon od słuchacza z pytaniem
Полониуш объясняет:

Выражение „tyle o...” закрывает обсуждаемый фрагмент, а „przejdźmy teraz do...” вводит новую тему. Это не возвращение к началу передачи и не просьба связаться со слушателями, потому что такие содержания в высказывании не звучат. Это также не завершение программы, поскольку ведущий объявляет следующую часть.

Правило: выражения, сигнализирующие смену темы в радиовысказывании
23. (B2)

„Proszę zapisać: koordynatorka to pani Łucja Nowak, numer wewnętrzny pięćdziesiąt trzy, nie trzydzieści pięć.” Które dane należy zanotować?
1. A. Lucyna Nowak, numer 53
2. B. Łucja Nowak, numer 35
3. C. Łucja Nowak, numer 53
4. D. Łucja Nowacka, numer 53
Полониуш объясняет:

Говорящий сообщает имя и фамилию „Łucja Nowak” и исправляет возможную ошибку в номере: „pięćdziesiąt trzy, nie trzydzieści pięć”. Поэтому нужно различить похоже звучащие числа и фамилии. Варианты с номером 35, именем „Lucyna” или фамилией „Nowacka” изменяют данные из высказывания.

Правило: улавливание чисел и имён собственных в потоке речи
24. (B2)

Reporter mówi: „Według raportu miasta liczba pasażerów wzrosła o 12 procent, ale moim zdaniem nadal jeździmy zbyt rzadko”. Która informacja jest faktem, a nie opinią reportera?
1. A. liczba pasażerów wzrosła o 12 procent
2. B. reporter nie ufa oficjalnym danym miasta
3. C. mieszkańcy nadal jeżdżą zbyt rzadko
4. D. raport miasta jest niewystarczająco dokładny
Полониуш объясняет:

Факт основан на источнике, и его можно проверить, поэтому информация из отчёта о росте на 12 процентов имеет фактографический характер. Формулировка „moim zdaniem” вводит оценку репортёра, поэтому „mieszkańcy nadal jeżdżą zbyt rzadko” является мнением. Утверждения о неточности отчёта и отсутствии доверия к данным в высказывании не были приведены.

Правило: отличение факта от мнения в радиовысказывании
25. (B2)

„Rozumiem państwa argumenty, jednak nie mogę poprzeć tego wniosku w obecnym kształcie.” Jaką intencję ma mówiący?
1. A. uprzejmie odmawia poparcia tego wniosku
2. B. bez zastrzeżeń popiera przedstawiony wniosek
3. C. podsumowuje przebieg zakończonej dyskusji
4. D. prosi o doprecyzowanie treści tego wniosku
Полониуш объясняет:

Оборот „rozumiem państwa argumenty” смягчает отказ, но выражение „nie mogę poprzeć” однозначно означает отсутствие согласия с представленным предложением в нынешнем виде. Это не полная поддержка и не просьба о дополнительных сведениях. Высказывание также не содержит формулы подведения итогов дискуссии.

Правило: вежливый отказ как отдельная коммуникативная функция
26. (B2)

„Skoro już mowa o dojazdach, przejdźmy do kwestii parkingu dla gości.” Co robi mówiący?
1. A. sygnalizuje przejście do nowego wątku
2. B. kończy wypowiedź krótkim wnioskiem
3. C. wprowadza przykład z poprzedniego tematu
4. D. zapowiada powrót do wcześniejszej sprawy
Полониуш объясняет:

Выражение „skoro już mowa o” связывает предыдущую тему со следующей, а глагол (czasownik) „przejdźmy” объявляет смену линии обсуждения. Это не подведение итога, потому что не появляется вывод. Здесь также нет возвращения к более раннему вопросу или примера, иллюстрирующего предыдущую тему.

Правило: выражения, сигнализирующие смену темы в высказывании
27. (B2)

Usłyszysz: „No dobrze, skoro państwu tak zależy, mogę przygotować ten raport, ale proszę nie oczekiwać go przed piątkiem”. Jaka jest intencja mówiącego?
1. A. zgadza się, lecz wyraźnie ogranicza termin wykonania
2. B. odmawia wykonania raportu z powodu braku czasu
3. C. kończy rozmowę i zapowiada zmianę tematu
4. D. bezwarunkowo przyjmuje prośbę i obiecuje natychmiastowy efekt
Полониуш объясняет:

Формула „skoro państwu tak zależy” и оговорка „nie przed piątkiem” показывают согласие с ограничением. Ответ „bezwarunkowo przyjmuje prośbę i obiecuje natychmiastowy efekt” игнорирует временное условие, а „odmawia wykonania raportu z powodu braku czasu” противоречит словам „mogę przygotować”. Высказывание также не содержит формулы завершения разговора или сигнала смены темы.

Правило: распознавание согласия с оговоркой в коротком высказывании
28. (B2)

Usłyszysz: „Proszę zapisać: wykład przeniesiono z sali 217 do 127, a prowadzi go profesor Wilk, nie Witek”. Która notatka jest zgodna z wypowiedzią?
1. A. wykład w sali 217, prowadzi prof. Wilk
2. B. wykład w sali 217, prowadzi prof. Witek
3. C. wykład w sali 127, prowadzi prof. Witek
4. D. wykład w sali 127, prowadzi prof. Wilk
Полониуш объясняет:

В высказывании появляется исправление: зал 217 является прежним местом, а правильным является зал 127. Подобным образом фамилия „Witek” отвергается формулой „nie Witek”, поэтому нужно записать „Wilk”. Ошибки в остальных заметках возникают из-за неучёта исправления числа, фамилии или обоих этих элементов.

Правило: улавливание исправленных чисел и имён собственных в потоке речи
29. (B2)

Usłyszysz wypowiedź: „Czy mogłaby pani przesłać raport jeszcze dziś? Raczej nie sądzę, żebym zdążyła jeszcze dziś”. Jaka jest intencja drugiej osoby?
1. A. rozmówczyni pyta o dokładną godzinę zakończenia pracy
2. B. rozmówczyni uprzejmie odmawia spełnienia tej prośby
3. C. rozmówczyni przechodzi do innego tematu rozmowy
4. D. rozmówczyni wyraża gotowość do spełnienia tej prośby
Полониуш объясняет:

Выражение „raczej nie sądzę, żebym zdążyła jeszcze dziś” сигнализирует сомнение и в этом контексте выполняет функцию вежливого отказа. Это не согласие и не заявление о готовности, потому что говорящая указывает, что не успеет выполнить просьбу в указанный срок. Также нет ни вопроса о времени окончания работы, ни сигнала перехода к другой теме разговора.

Правило: распознавание интенции высказывания: вежливый косвенный отказ
30. (B2)

Usłyszysz wypowiedź: „Dzień dobry, tu Anna Nowak z działu rekrutacji. Czy mogę rozmawiać z panem Kowalskim?”. Kto i w jakiej sytuacji wypowiada te słowa?
1. A. urzędnik ogłasza komunikat publiczny przez megafon dla zebranych
2. B. osoba dzwoniąca rozpoczyna rozmowę telefoniczną
3. C. recepcjonistka kończy rozmowę z gościem przy wejściu
4. D. klient składa reklamację w sklepie podczas rozmowy z obsługą
Полониуш объясняет:

Формула „tu Anna Nowak” и вопрос „Czy mogę rozmawiać z panem Kowalskim?” типичны для начала телефонного разговора. Говорящая представляется и просит соединить ее с конкретным человеком, что указывает на начало контакта. В высказывании нет формулы прощания, поэтому оно не завершает разговор. В нем также нет признаков жалобы, подаваемой в магазине, или публичного сообщения, обращенного ко многим людям.

Правило: формула начала телефонного разговора
31. (B2)

Usłyszysz wypowiedź: „Proszę zanotować: spotkanie przeniesiono z sali 214 do sali 241, a prowadzi je doktor Lis, nie doktor Lipski”. Którą informację należy zapisać?
1. A. spotkanie odbędzie się w sali 214 u doktora Lipskiego
2. B. spotkanie odbędzie się w sali 241 u doktora Lipskiego
3. C. spotkanie odbędzie się w sali 241 u doktora Lisa
4. D. spotkanie odbędzie się w sali 214 u doktora Lisa
Полониуш объясняет:

В высказывании нужно уловить исправление: встречу перенесли в аудиторию „241”, а ведущим является „doktor Lis”. Форма „nie doktor Lipski” ясно отвергает похоже звучащую фамилию. Числа и имена собственные нужно записывать особенно внимательно, потому что их легко перепутать в потоке речи.

Правило: выделение чисел и имен в потоке речи
32. (B2)

Usłyszysz wypowiedź: „Świetny pomysł: zaczniemy remont w piątek po południu. Czy można wybrać gorszy termin?”. Jaką postawę wyraża mówiący?
1. A. mówiący szczerze chwali zaproponowany termin
2. B. mówiący podsumowuje ustalenia spotkania
3. C. mówiący ironicznie krytykuje wybrany termin
4. D. mówiący pyta o listę dostępnych terminów
Полониуш объясняет:

Вопрос „Czy można wybrać gorszy termin?” является риторическим вопросом (pytaniem retorycznym), а не просьбой дать информацию. В сочетании с мнимой похвалой „świetny pomysł” он создает иронию. Говорящий не хвалит срок и не просит представить другие возможности.

Правило: распознавание иронии и риторического вопроса (pytanie retoryczne) в высказывании
33. (B2)

Usłyszysz wypowiedź: „To tyle o wynikach sprzedaży. Przejdźmy teraz do planu szkoleń na jesień”. Co sygnalizuje mówiący?
1. A. mówca kończy rozmowę telefoniczną
2. B. mówca wyraża uprzejmą niezgodę
3. C. mówca prosi słuchaczy o pytania
4. D. mówca zapowiada zmianę tematu
Полониуш объясняет:

Выражение „to tyle o...” закрывает одну часть высказывания, а „przejdźmy teraz do...” вводит новую тему. Такая формула помогает слушателю следить за структурой выступления. Она не означает несогласия, просьбы задавать вопросы или завершения телефонного разговора.

Правило: выражения, сигнализирующие смену темы в высказывании
34. (B2)

Usłyszysz wypowiedź: „Według danych urzędu bezrobocie spadło do 4,8 procent. Moim zdaniem to wciąż zbyt wolne tempo zmian”. Która informacja jest przedstawiona jako fakt?
1. A. urząd ocenił tempo zmian negatywnie
2. B. tempo zmian jest zbyt wolne
3. C. bezrobocie jest wysokie dla wszystkich
4. D. bezrobocie spadło do 4,8 procent
Полониуш объясняет:

Факт здесь вводится формулой „według danych urzędu” и содержит конкретное число: „4,8 procent”. Формулировка „moim zdaniem” ясно предвещает мнение, а не информацию, проверяемую таким же образом. В высказывании нет утверждения, что учреждение негативно оценило темп изменений.

Правило: различение факта и мнения в радиовыступлении
35. (B2)

W dialogu pada zdanie: „Czy naprawdę mamy teraz zaczynać wszystko od nowa?”. Co ono oznacza w tej sytuacji, jeśli mówiący chwilę wcześniej skrytykował taki pomysł?
1. A. zgłasza gotowość natychmiastowego działania
2. B. wyraża sprzeciw i powątpiewanie wobec pomysłu
3. C. prosi o dokładną instrukcję rozpoczęcia pracy
4. D. pyta wyłącznie o godzinę rozpoczęcia spotkania
Полониуш объясняет:

После предыдущей критики вопрос имеет риторический характер: он служит не получению информации, а выражает несогласие и недоверие. Ответы „prosi o dokładną instrukcję rozpoczęcia pracy” и „pyta wyłącznie o godzinę rozpoczęcia spotkania” трактуют вопрос буквально. „Zgłasza gotowość natychmiastowego działania” противоречит критическому настрою говорящего.

Правило: риторический вопрос (pytanie retoryczne) как выражение несогласия и сомнения
36. (B2)

„Według danych urzędu w czerwcu zarejestrowano 1200 wniosków, a moim zdaniem to dowód, że system działa coraz sprawniej.” Która informacja jest faktem, a nie opinią mówiącego?
1. A. To jest wyraźny dowód skuteczności systemu.
2. B. Urząd ocenia te zmiany raczej pozytywnie.
3. C. W czerwcu zarejestrowano 1200 wniosków.
4. D. System działa coraz sprawniej w ostatnim czasie.
Полониуш объясняет:

Фактом является информация, основанная на данных учреждения: число заявлений, зарегистрированных в июне. Формулировки „moim zdaniem”, „to dowód” и „działa coraz sprawniej” вводят оценку говорящего. Предложение о положительной оценке учреждения не следует из высказывания, потому что оценку выражает говорящий, а не учреждение.

Правило: различение факта и мнения в радиовыступлении
37. (C1)

Dziennikarz pyta: „Czy to prawda, że redakcja wycofała tekst pod naciskiem reklamodawcy?”. Redaktorka odpowiada: „Ależ skąd, tekst wróci po uzupełnieniu źródeł”. Co oznacza odpowiedź redaktorki?
1. A. Potwierdza nacisk reklamodawcy na redakcję.
2. B. Stanowczo zaprzecza sugestii zawartej w pytaniu.
3. C. Prosi dziennikarza o powtórzenie całego pytania.
4. D. Odmawia odpowiedzi ze względu na tajemnicę redakcji.
Полониуш объясняет:

Формула „Ależ skąd” является категорическим отрицанием, а не согласием. Дальнейшая часть высказывания дает другое объяснение ситуации: текст должен вернуться после дополнения источников. Интерпретации, говорящие о подтверждении, отказе отвечать или просьбе повторить, не соответствуют функции этой формулы.

Правило: этикетная и экспрессивная формула отрицания в диалоге
38. (C1)

Komentator mówi: „Ten raport dowodzi fiaska programu, a właściwie: fiaska sposobu, w jaki go wdrożono”. Co robi mówiący w drugiej części wypowiedzi?
1. A. Zmienia temat z programu na autorów raportu.
2. B. Zapowiada przedstawienie danych statystycznych.
3. C. Całkowicie wycofuje wcześniejszą krytykę programu.
4. D. Precyzuje i zawęża zakres wcześniejszej oceny.
Полониуш объясняет:

Выражение „a właściwie” вводит самоисправление или уточнение. Говорящий не отказывается от критики, а переносит ее с самой программы на способ ее внедрения. Интерпретации о смене темы, статистических данных или полном снятии оценки не следуют из высказывания.

Правило: корректирующая вставка и самоисправление говорящего
39. (C1)

Po zaproszeniu na debatę rozmówczyni odpowiada: „Bardzo dziękuję za zaproszenie, brzmi znakomicie, ale obawiam się, że w tym terminie raczej nie dam rady”. Jak należy rozumieć tę wypowiedź?
1. A. Jako uprzejmą odmowę udziału w zaproponowanym terminie.
2. B. Jako jasną deklarację, że rozmówczyni poprowadzi całe wydarzenie.
3. C. Jako wyraźną prośbę o podanie dokładnego miejsca wydarzenia.
4. D. Jako jednoznaczne potwierdzenie udziału w zaproponowanej debacie.
Полониуш объясняет:

Обороты „obawiam się” и „raczej nie dam rady” смягчают отказ, но не превращают его в согласие. Похвала приглашению выполняет этикетную функцию и предшествует отказу. Поэтому доброжелательный тон или положительную оценку предложения не следует понимать как подтверждение участия.

Правило: вежливый отказ как отдельная коммуникативная функция
40. (C1)

Rozmówczyni odpowiada: „Bardzo dziękuję za zaproszenie, ale obawiam się, że w tym terminie nie dam rady”. Która reakcja rozmówcy jest właściwa?
1. A. Doskonale, proszę przyjść kwadrans wcześniej.
2. B. Rozumiem, może uda się spotkać innym razem.
3. C. Świetnie, wpisuję panią na listę gości.
4. D. W takim razie rezerwuję dla pani miejsce.
Полониуш объясняет:

Формула „obawiam się, że nie dam rady” является вежливым отказом, несмотря на то что начинается с благодарности. Правильная реакция должна принять отказ к сведению. Ответы о внесении в список, резервировании места и более раннем приходе ошибочно трактуют отказ как согласие.

Правило: вежливый отказ как отдельная коммуникативная функция
41. (C1)

Szef mówi do zespołu na poniedziałkowym zebraniu: „Czy naprawdę muszę państwu przypominać, że raport miał być gotowy w piątek?”. Która odpowiedź rozmówcy byłaby właściwa?
1. A. Tak, proszę nam jeszcze raz przypomnieć termin.
2. B. Przepraszamy, raport wyślemy dziś do południa.
3. C. Nie, nie musi pan znać dokładnej daty raportu.
4. D. Oczywiście, chętnie odpowiemy na pańskie pytanie.
Полониуш объясняет:

Цитируемый вопрос имеет риторический характер и выполняет функцию замечания, а не просьбы дать информацию. Правильная реакция должна признать задержку и объявить исправительное действие. Ответы, трактующие высказывание как обычный информационный вопрос, ошибочно понимают его намерение.

Правило: риторический вопрос (pytanie retoryczne) как замечание в служебной ситуации
42. (C1)

Usłyszysz wypowiedź: „Czy naprawdę trzeba przypominać, że decyzji administracyjnych nie wydaje się na podstawie plotek?”. Jaka jest jej funkcja?
1. A. Mówiący pyta, kto rozpowszechnił informacje będące podstawą decyzji.
2. B. Mówiący prosi o wyjaśnienie zasad wydawania decyzji administracyjnych.
3. C. Mówiący zapowiada szkolenie dotyczące zasad wydawania decyzji administracyjnych.
4. D. Mówiący krytykuje działanie oparte na niewiarygodnych informacjach.
Полониуш объясняет:

Это риторический вопрос (pytanie retoryczne), то есть форма вопроса, служащая для выражения оценки, а не для получения информации. Говорящий не ожидает ответа о процедуре или об источнике информации, а только подчёркивает, что принятие административных решений на основе слухов недопустимо.

Правило: риторический вопрос (pytanie retoryczne) как средство выражения оценки
43. (C1)

Usłyszysz wypowiedź: „Pani redaktor, oczywiście można tak twierdzić, jeśli pominie się wszystkie dane z ostatniego kwartału”. Jaka jest intencja mówiącego?
1. A. Prosi rozmówczynię o przedstawienie danych z ostatniego kwartału.
2. B. Informuje, że nie zna danych z ostatniego kwartału.
3. C. Potwierdza tezę rozmówczyni, powołując się na nowe dane.
4. D. Podważa tezę rozmówczyni, wskazując na przemilczane dane.
Полониуш объясняет:

Высказывание имеет иронический характер: кажущееся „oczywiście można tak twierdzić” сразу ограничивается условием игнорирования важных данных. Поэтому смысл является критическим, а не подтверждающим. Это также не просьба предоставить данные и не признание в их незнании.

Правило: распознавание иронии и оценки, подразумеваемой в публицистическом высказывании
44. (C1)

Usłyszysz wypowiedź: „Projekt wejdzie w życie w czerwcu, a właściwie po zakończeniu konsultacji, bo termin nie jest jeszcze przesądzony”. Co zrobił mówiący?
1. A. Potwierdził wcześniejszą informację i zaznaczył pewność czerwcowego terminu.
2. B. Skorygował wcześniejszą informację i zaznaczył niepewność terminu.
3. C. Poprosił słuchaczy o ustalenie terminu i zaznaczył, że nie jest on jeszcze przesądzony.
4. D. Odwołał wcześniejszą informację i zaznaczył, że termin został już przesądzony.
Полониуш объясняет:

Вставка (wtrącenie) „a właściwie” сигнализирует самоисправление (autopoprawka) говорящего. Сначала появляется информация о июне, но затем она заменяется более осторожной формулировкой: после завершения консультаций. Дополнение „bo termin nie jest jeszcze przesądzony” ясно показывает неопределённость, поэтому здесь нет ни подтверждения июньского срока, ни утверждения, что срок уже определён, ни просьбы назначить дату.

Правило: корректирующая вставка (wtrącenie) и самоисправление (autopoprawka) говорящего
45. (C1)

Usłyszysz wypowiedź: „Raczej nie sądzę, żeby to był najlepszy moment na publikację raportu”. Co rozmówca komunikuje?
1. A. Uprzejmie odradza publikację raportu teraz.
2. B. Potwierdza, że raport opublikowano w dobrym momencie.
3. C. Stanowczo żąda natychmiastowej publikacji raportu.
4. D. Pyta, kiedy raport zostanie opublikowany.
Полониуш объясняет:

Формула „raczej nie sądzę” смягчает отрицательную оценку идеи, но всё же указывает, что собеседник не считает данный момент подходящим. В этом контексте речь идёт о вежливом отговаривании от действия, а не о согласии или вопросе о сроке.

Правило: косвенный речевой акт: смягчённое отговаривание
46. (C1)

Usłyszysz wypowiedź telefoniczną: „Dzień dobry, mówi Anna Nowak z sekretariatu komisji. Czy mogę prosić pana doktora Kowalskiego?”. Co robi mówiąca?
1. A. Przedstawia doktora Kowalskiego członkom komisji jako osobę, z którą należy się skontaktować.
2. B. Informuje doktora Kowalskiego telefonicznie, że komisja właśnie zakończyła swoje posiedzenie.
3. C. Kończy oficjalną rozmowę telefoniczną i żegna się z osobą po drugiej stronie.
4. D. Rozpoczyna rozmowę telefoniczną i prosi o połączenie z konkretną osobą.
Полониуш объясняет:

В польской официальной коммуникации телефонный разговор часто начинают с приветствия и представления, как в формуле: „Dzień dobry, mówi Anna Nowak z sekretariatu komisji”. Оборот „Czy mogę prosić pana doktora Kowalskiego?” означает просьбу о разговоре или о соединении с этим человеком. Это не формула завершения разговора, не представление кого-то членам комиссии и не передача информации о завершении заседания.

Правило: формула начала официального телефонного разговора
47. (C1)

Usłyszysz wypowiedź: „To miał być przełom na miarę reformy stulecia, a skończyło się na przemalowaniu szyldu”. Jaką opinię wyraża mówiący?
1. A. Prosi o przygotowanie nowego oznakowania instytucji.
2. B. Informuje, że zmieniono wyłącznie wygląd budynku.
3. C. Uważa, że reforma całkowicie odmieniła system.
4. D. Uważa, że zapowiadana reforma okazała się pozorna.
Полониуш объясняет:

Выражение „przemalowanie szyldu” здесь имеет переносное значение: оно означает поверхностное изменение, не влияющее на суть дела. Контраст между „reformą stulecia” и таким итогом выражает разочарование и критическую оценку. Речь не идёт буквально о ремонте или заказе вывески.

Правило: добавочное значение и аллюзия в публицистическом высказывании
48. (C1)

W audycji pada zdanie: „Minister zapewnia, że wszystko przebiega zgodnie z planem. Szkoda tylko, że planu nikt wcześniej nie widział”. Jaki sens ma druga część wypowiedzi?
1. A. Prosi słuchaczy o przesłanie kopii brakującego planu.
2. B. Chwali ministra za konsekwentne realizowanie planu.
3. C. Ironicznie podważa wiarygodność ministerialnych zapewnień.
4. D. Neutralnie informuje, że plan jest dokumentem niejawnym.
Полониуш объясняет:

Вторая часть высказывания имеет иронический характер: внешне она относится к плану, но по сути подрывает заверение министра. Добавочный смысл состоит в предположении, что „plan” может быть лишь удобным оправданием. Понимание этого как похвалы, нейтральной информации или просьбы противоречит тону предложения.

Правило: добавочное значение и ирония в публицистическом высказывании
49. (C1)

W komentarzu publicystycznym pada zdanie: „Trudno nie podziwiać rozmachu tej reformy: w ciągu tygodnia zdążyła wzbudzić protesty wszystkich zainteresowanych stron”. Jakie nastawienie mówiącego wyraża ta wypowiedź?
1. A. Ironiczną i krytyczną ocenę skutków reformy.
2. B. Neutralne wyliczenie kolejnych etapów reformy.
3. C. Entuzjastyczne poparcie dla tempa reformy.
4. D. Pojednawczy apel do przeciwników reformy.
Полониуш объясняет:

Первая часть предложения внешне звучит похвально, но вторая раскрывает иронию: результатом реформы стали всеобщие протесты. Говорящий не поддерживает реформу, а критикует её через контраст между словом „podziwiać” и отрицательным результатом. Это также не нейтральное сообщение, потому что выбор слов явно оценивает описываемую ситуацию.

Правило: распознавание регистра и установки в публицистическом высказывании
50. (C1)

W nagraniu pada zdanie: „Nie twierdzę, że minister pomylił się w obliczeniach; powiem tylko, że kalkulator chyba też miał dziś wolne”. Jaka jest intencja mówiącego?
1. A. Informuje o technicznej awarii sprzętu w ministerstwie.
2. B. Ironicznie podważa wiarygodność przedstawionych danych.
3. C. Neutralnie streszcza przebieg pracy nad obliczeniami.
4. D. Uprzejmie prosi ministra o ponowne użycie kalkulatora.
Полониуш объясняет:

Формулировка о калькуляторе, который „miał dziś wolne”, не является буквальной информацией, а представляет собой аллюзию и иронию. Говорящий не высказывает критику прямо, но намекает, что расчёты ненадёжны. Остальные интерпретации воспринимают высказывание буквально или приписывают ему функцию просьбы, которой в цитате нет.

Правило: добавочное значение и аллюзия в публицистическом высказывании
51. (C1)

W nagraniu publicysta mówi: „Czy naprawdę ktoś wierzy, że kolejna komisja sama rozwiąże problem?”. Jaka jest intencja tej wypowiedzi?
1. A. Zachęcenie słuchaczy do zgłaszania się do komisji.
2. B. Poproszenie eksperta o opis procedury powołania komisji.
3. C. Uzyskanie informacji o liczbie osób popierających komisję.
4. D. Wyrażenie sceptycyzmu wobec proponowanego rozwiązania.
Полониуш объясняет:

Риторический вопрос служит не получению информации, а выражает оценку говорящего. В предложении „Czy naprawdę ktoś wierzy...” отправитель ставит под сомнение смысл представленного решения. Интерпретации, говорящие о просьбе, побуждении или информационном вопросе, игнорируют риторический характер высказывания.

Правило: риторический вопрос как носитель оценки в публицистическом высказывании
52. (C1)

W nagraniu słyszysz: „Tu sekretariat komisji, czy rozmawiam z panią Anną Nowak? Chciałabym potwierdzić termin posiedzenia”. Kto i w jakiej sytuacji najprawdopodobniej wypowiada te słowa?
1. A. Petentka składająca ustną skargę w sekretariacie komisji.
2. B. Uczestniczka posiedzenia kończąca oficjalne wystąpienie.
3. C. Dziennikarka zadająca pytanie podczas konferencji prasowej.
4. D. Pracownica instytucji rozpoczynająca rozmowę telefoniczną.
Полониуш объясняет:

Формула „Tu sekretariat komisji” и вопрос „czy rozmawiam z...” типичны для начала телефонного разговора и идентификации собеседника. Высказывание не подходит к конференции, жалобе или публичному выступлению, потому что содержит непосредственную проверку личности на другой стороне. В польской телефонной коммуникации такие формулы являются сильным сигналом коммуникативной ситуации.

Правило: формула начала телефонного разговора и идентификация собеседника
53. (C1)

W rozmowie telefonicznej słyszysz: „Tu sekretariat redakcji, dzwonię w sprawie autoryzacji wywiadu. Czy zastałam panią doktor?”. Co wynika z tej wypowiedzi?
1. A. Osoba mówiąca prosi o osobiste przyjście do redakcji.
2. B. Osoba mówiąca kończy rozmowę i żegna rozmówczynię.
3. C. Osoba mówiąca informuje, że doktor nie ma w redakcji.
4. D. Osoba mówiąca dzwoni i sprawdza, czy rozmawia z właściwą osobą.
Полониуш объясняет:

В польской телефонной коммуникации формула „Czy zastałam panią doktor?” означает вопрос, можно ли поговорить с данным человеком. Это не информация о физическом присутствии в редакции и не призыв прийти. Она также не выполняет функции завершения разговора.

Правило: формула начала телефонного разговора и идентификация собеседника
54. (C1)

W wypowiedzi eksperta słyszysz: „To rozwiązanie jest tanie, właściwie: tanie tylko w pierwszym roku, bo później koszty obsługi gwałtownie rosną”. Co sygnalizuje wtrącenie „właściwie”?
1. A. Rozpoczęcie nowego tematu i odejście od wcześniejszej oceny.
2. B. Korektę wcześniejszego, zbyt prostego stwierdzenia.
3. C. Przytoczenie dosłownej opinii innego eksperta o kosztach.
4. D. Zakończenie argumentacji i przejście do części z pytaniami.
Полониуш объясняет:

Вставка „właściwie” в этом контексте вводит самоисправление: говорящий сужает смысл предыдущего слова „tanie”. Он не меняет тему и не цитирует чужое мнение, а уточняет собственную оценку. Такие исправления часто встречаются в спонтанных высказываниях и требуют отслеживания хода мысли говорящего.

Правило: корректирующая вставка и самоисправление говорящего