Przejdź do treści
PolskiCert.pl

Rodzaj gramatyczny i liczba mnoga

Rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy, mianownik liczby mnogiej, rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej oraz zgoda orzeczenia z podmiotem w liczbie mnogiej.

Poziomy: B1 · B2 · 48 zadań

Czytaj artykuł

  1. 1. (B1)

    Czy twoje nowe spodnie ... teraz w szafie?

    1. A. wiszą
    2. B. wisiał
    3. C. wisi
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „spodnie” występuje tylko w liczbie mnogiej, dlatego czasownik musi mieć formę liczby mnogiej: „wiszą”. Forma „wisi” jest liczbą pojedynczą. Forma „wisiał” jest dodatkowo formą czasu przeszłego i nie pasuje do okolicznika „teraz”.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej i zgoda orzeczenia

  2. 2. (B1)

    Dziecko nie mogło bawić się nożyczkami, bo były ...

    1. A. ostry
    2. B. ostre
    3. C. ostra
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „nożyczki” występuje tylko w liczbie mnogiej i ma rodzaj niemęskoosobowy. Dlatego przymiotnik po czasowniku „były” ma formę „ostre”. Formy „ostry” i „ostra” są formami liczby pojedynczej.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej i zgoda przymiotnika

  3. 3. (B1)

    Które wyrażenie nie pasuje do zdania: ... grały w karty przez cały wieczór?

    1. A. Te sąsiadki
    2. B. Te koleżanki
    3. C. Ci koledzy
    Poloniusz wyjaśnia:

    Forma orzeczenia „grały” pasuje do podmiotu niemęskoosobowego w liczbie mnogiej. Wyrażenia „te sąsiadki” i „te koleżanki” są niemęskoosobowe, więc zgadzają się z czasownikiem. Wyrażenie „ci koledzy” jest męskoosobowe i wymaga formy „grali”.

    Reguła: różnica między rodzajem męskoosobowym i niemęskoosobowym w zgodzie z orzeczeniem

  4. 4. (B1)

    Kupiłam ... spodnie na zimę.

    1. A. ciepły
    2. B. ciepłe
    3. C. ciepła
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „spodnie” występuje tylko w liczbie mnogiej i w tym zdaniu jest dopełnieniem w bierniku. W bierniku liczby mnogiej rodzaju niemęskoosobowego przymiotnik ma formę „ciepłe”. Formy „ciepły” i „ciepła” są formami liczby pojedynczej, więc nie pasują do rzeczownika „spodnie”.

    Reguła: zgoda przymiotnika z rzeczownikiem niemęskoosobowym w bierniku liczby mnogiej

  5. 5. (B1)

    Moje ciocie ... do nas w sobotę po południu.

    1. A. przyjechały
    2. B. przyjechali
    3. C. przyjechało
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „ciocie” ma rodzaj niemęskoosobowy w liczbie mnogiej, dlatego orzeczenie w czasie przeszłym przyjmuje formę „przyjechały”. Forma „przyjechali” łączy się z podmiotem męskoosobowym. Forma „przyjechało” jest liczbą pojedynczą rodzaju nijakiego.

    Reguła: zgoda orzeczenia w czasie przeszłym z podmiotem niemęskoosobowym

  6. 6. (B1)

    Moje dwudzieste ... odbyły się w małej kawiarni.

    1. A. urodzina
    2. B. urodziny
    3. C. urodzin
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „urodziny” występuje tylko w liczbie mnogiej, nawet jeśli chodzi o jedno święto jednej osoby. Forma „urodzina” jest błędnym utworzeniem liczby pojedynczej w tym znaczeniu. Forma „urodzin” to dopełniacz liczby mnogiej, a w tym zdaniu potrzebny jest mianownik.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej w mianowniku

  7. 7. (B1)

    Na dyżur przyszli ... z naszego szpitala.

    1. A. lekarze
    2. B. lekary
    3. C. lekarzy
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik męskoosobowy „lekarz” ma w mianowniku liczby mnogiej formę „lekarze”. Forma „lekarzy” jest formą dopełniacza lub biernika liczby mnogiej, a nie mianownika. Forma „lekary” jest błędna i wynika z niepoprawnego tworzenia liczby mnogiej.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych zakończonych na -arz

  8. 8. (B1)

    Na moje urodziny przyszli nasi ...

    1. A. goście
    2. B. gościowie
    3. C. gości
    Poloniusz wyjaśnia:

    Po czasowniku „przyszli” podmiot musi stać w mianowniku liczby mnogiej. Poprawna forma to „goście”. Forma „gości” jest dopełniaczem albo biernikiem liczby mnogiej, a „gościowie” nie jest formą standardową.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych zakończonych na -ść

  9. 9. (B1)

    Na scenie śpiewały ... aktorki.

    1. A. młode
    2. B. młodych
    3. C. młodzi
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „aktorki” jest niemęskoosobowy, dlatego przymiotnik w mianowniku liczby mnogiej ma formę „młode”. Forma „młodzi” odnosi się do grupy męskoosobowej. Forma „młodych” nie jest mianownikiem liczby mnogiej.

    Reguła: zgoda przymiotnika z rzeczownikiem niemęskoosobowym w mianowniku liczby mnogiej

  10. 10. (B1)

    Nie wiem, ... turyści wrócili już do hotelu.

    1. A. które
    2. B. która
    3. C. którzy
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „turyści” ma rodzaj męskoosobowy w liczbie mnogiej, dlatego wymaga zaimka „którzy”. Forma „które” odnosi się do rzeczowników niemęskoosobowych w liczbie mnogiej, na przykład „dzieci” albo „walizki”. Forma „która” jest liczbą pojedynczą rodzaju żeńskiego.

    Reguła: zaimek względny w mianowniku liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

  11. 11. (B1)

    Po deszczu ... do piwnicy były mokre i trudno się otwierały.

    1. A. drzwia
    2. B. drzwo
    3. C. drzwi
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „drzwi” występuje w polszczyźnie tylko w liczbie mnogiej, także wtedy, gdy mówimy o jednych drzwiach. Formy „drzwia” i „drzwo” nie są poprawnymi formami tego rzeczownika w języku ogólnym. Dlatego w zdaniu pojawiają się też formy czasowników w liczbie mnogiej: „były” i „otwierały się”.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej

  12. 12. (B1)

    Po przerwie ... szybko wrócili do sali.

    1. A. panie
    2. B. pany
    3. C. panowie
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „pan” ma w mianowniku liczby mnogiej formę męskoosobową „panowie”. Czasownik „wrócili” potwierdza, że chodzi o podmiot męskoosobowy. Forma „panie” wymagałaby czasownika „wróciły”, a forma „pany” jest niepoprawna w tym znaczeniu.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczownika męskoosobowego pan oraz zgoda orzeczenia z podmiotem męskoosobowym

  13. 13. (B1)

    Przed blokiem dwie sąsiadki i ich dzieci ... na autobus.

    1. A. czekali
    2. B. czekało
    3. C. czekały
    Poloniusz wyjaśnia:

    Podmiot „dwie sąsiadki i ich dzieci” ma formę niemęskoosobową w liczbie mnogiej, dlatego orzeczenie w czasie przeszłym przyjmuje formę „czekały”. Forma „czekali” pasuje do podmiotu męskoosobowego, na przykład „sąsiedzi”. Forma „czekało” jest liczbą pojedynczą rodzaju nijakiego.

    Reguła: zgoda orzeczenia w czasie przeszłym z podmiotem niemęskoosobowym w liczbie mnogiej

  14. 14. (B1)

    Przed hotelem stali zagubieni ... z Niemiec.

    1. A. turystowie
    2. B. turyści
    3. C. turysty
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „turysta” jest męskoosobowy, a jego poprawna forma mianownika liczby mnogiej to „turyści”. Forma „turysty” nie jest mianownikiem liczby mnogiej w tym znaczeniu. Forma „turystowie” powstaje przez błędne dodanie końcówki „-owie” do wyrazu, który tworzy liczbę mnogą inaczej.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych zakończonych na -sta

  15. 15. (B1)

    Tegoroczne wakacje ... dla nas za krótkie.

    1. A. byli
    2. B. były
    3. C. było
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „wakacje” występuje tylko w liczbie mnogiej i ma rodzaj niemęskoosobowy. W czasie przeszłym łączy się więc z formą „były”. Forma „byli” jest męskoosobowa, a „było” jest formą liczby pojedynczej rodzaju nijakiego.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej i zgoda orzeczenia w czasie przeszłym

  16. 16. (B1)

    W kosmetyczce leżały małe ... do paznokci.

    1. A. nożycki
    2. B. nożyczka
    3. C. nożyczki
    Poloniusz wyjaśnia:

    Nazwa tego narzędzia brzmi „nożyczki” i występuje tylko w liczbie mnogiej. Forma „nożyczka” jest błędnym utworzeniem liczby pojedynczej w tym znaczeniu. Forma „nożycki” ma niepoprawną postać wyrazu.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej

  17. 17. (B1)

    W naszej grupie są tylko mężczyźni. ... uczą się polskiego.

    1. A. nowe studenci
    2. B. nowi studenci
    3. C. nowi studentki
    Poloniusz wyjaśnia:

    Przy rzeczowniku męskoosobowym „studenci” przymiotnik w mianowniku liczby mnogiej ma formę „nowi”. Forma „nowe” łączy się z rzeczownikami niemęskoosobowymi. Wyrażenie „nowi studentki” jest błędne, bo rzeczownik „studentki” wymaga formy „nowe”.

    Reguła: zgoda przymiotnika z rzeczownikiem męskoosobowym w mianowniku liczby mnogiej

  18. 18. (B1)

    W naszym bloku mieszkają bardzo mili ...

    1. A. sąsiadzy
    2. B. sąsiady
    3. C. sąsiedzi
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „sąsiad” ma w mianowniku liczby mnogiej formę męskoosobową „sąsiedzi”, która zgadza się z przymiotnikiem „mili”. Forma „sąsiady” wymagałaby zgody niemęskoosobowej i nie pasuje w tym zdaniu, a forma „sąsiadzy” jest błędnie utworzona.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych z wymianą tematu

  19. 19. (B1)

    W sali stoją ... stoły.

    1. A. duże
    2. B. duzi
    3. C. dużych
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „stoły” nie jest męskoosobowy, dlatego przymiotnik w mianowniku liczby mnogiej ma formę „duże”. Forma „duzi” łączy się z rzeczownikami męskoosobowymi, na przykład „duzi chłopcy”. Forma „dużych” nie jest mianownikiem liczby mnogiej.

    Reguła: zgoda przymiotnika z rzeczownikiem niemęskoosobowym w mianowniku liczby mnogiej

  20. 20. (B1)

    W szufladzie ... ostre nożyczki.

    1. A. leżało
    2. B. leżały
    3. C. leżał
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „nożyczki” występuje tylko w liczbie mnogiej i łączy się z orzeczeniem w liczbie mnogiej niemęskoosobowej. Dlatego poprawna jest forma „leżały”. Formy „leżał” i „leżało” są formami liczby pojedynczej.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej i zgoda orzeczenia z podmiotem

  21. 21. (B1)

    W tym roku nasze ... trwały tylko dwa tygodnie.

    1. A. wakacjie
    2. B. wakacja
    3. C. wakacje
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „wakacje” występuje w języku polskim tylko w liczbie mnogiej. Forma „wakacja” jest błędną liczbą pojedynczą w tym znaczeniu. Forma „wakacjie” ma niepoprawną pisownię i nie jest poprawną formą rzeczownika.

    Reguła: rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej

  22. 22. (B1)

    Wczoraj moi dziadkowie ... mnie po szkole.

    1. A. odebrały
    2. B. odebrali
    3. C. odebrało
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „dziadkowie” ma rodzaj męskoosobowy w liczbie mnogiej, dlatego w czasie przeszłym potrzebna jest forma „odebrali”. Forma „odebrały” łączy się z podmiotem niemęskoosobowym, a „odebrało” z podmiotem w liczbie pojedynczej rodzaju nijakiego. Błąd często wynika z nieuwzględnienia kategorii męskoosobowości.

    Reguła: zgoda orzeczenia w czasie przeszłym z podmiotem męskoosobowym w liczbie mnogiej

  23. 23. (B1)

    Wczoraj moje koleżanki ... na egzamin.

    1. A. przyszli
    2. B. przyszły
    3. C. przyszedły
    Poloniusz wyjaśnia:

    Podmiot „moje koleżanki” jest niemęskoosobowy, dlatego czasownik w czasie przeszłym ma formę „przyszły”. Forma „przyszli” odnosi się do grupy męskoosobowej. Forma „przyszedły” jest błędna, bo czasownik „przyjść” ma w tej formie postać „przyszły”.

    Reguła: zgoda orzeczenia w czasie przeszłym z podmiotem niemęskoosobowym

  24. 24. (B1)

    Wskaż wyrażenie niepoprawne.

    1. A. te panowie
    2. B. te turystki
    3. C. uprzejmi kelnerzy
    4. D. ci aktorzy
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „panowie” jest formą męskoosobową liczby mnogiej, dlatego wymaga formy „ci”, a nie „te”. Wyrażenia „ci aktorzy” i „uprzejmi kelnerzy” mają poprawną zgodę męskoosobową. Wyrażenie „te turystki” jest poprawne, bo „turystki” to rzeczownik niemęskoosobowy.

    Reguła: zgoda zaimka i przymiotnika z rzeczownikiem męskoosobowym i niemęskoosobowym w liczbie mnogiej

  25. 25. (B2)

    Brakujące ... sprawy znaleziono dopiero w archiwum sądu.

    1. A. akta
    2. B. akty
    3. C. aktowie
    Poloniusz wyjaśnia:

    W znaczeniu dokumentów dotyczących sprawy używa się formy „akta”. Forma „akty” oznacza między innymi akty prawne, akty notarialne albo dzieła przedstawiające nagą postać, więc nie pasuje do kontekstu sądowej dokumentacji. Forma „aktowie” jest niepoprawna, bo rzeczownik „akt” w tym znaczeniu nie tworzy takiej liczby mnogiej.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika akt w liczbie mnogiej zależne od znaczenia

  26. 26. (B2)

    Ceramiczny dzban ma dwa szerokie ... , więc łatwo go przenieść.

    1. A. uszy
    2. B. uchy
    3. C. ucha
    Poloniusz wyjaśnia:

    Gdy rzeczownik „ucho” oznacza uchwyt naczynia, w mianowniku i bierniku liczby mnogiej ma formę „ucha”. „Uszy” odnosi się do części ciała, a „uchy” jest błędną regularyzacją odmiany.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika ucho: uszy jako części ciała i ucha jako uchwyty

  27. 27. (B2)

    Ci ... z drugiego roku przygotowali prezentację na seminarium.

    1. A. studentki
    2. B. studenci
    3. C. studenty
    Poloniusz wyjaśnia:

    W mianowniku liczby mnogiej rzeczownik „student” ma formę męskoosobową „studenci”. Forma „studenty” przenosi wzór niemęskoosobowy na rzeczownik męskoosobowy. Forma „studentki” oznacza kobiety i nie zgadza się z zaimkiem „ci” ani z orzeczeniem „przygotowali”.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych zakończonych na -ent z wymianą t na c

  28. 28. (B2)

    Do apelacji trzeba dołączyć kompletne ... sprawy z sądu pierwszej instancji.

    1. A. akta
    2. B. akty
    3. C. akt
    Poloniusz wyjaśnia:

    W znaczeniu dokumentów dotyczących sprawy używa się formy „akta”. Forma „akty” oznacza na przykład akty prawne, akty przedstawienia albo dzieła sztuki, więc nie pasuje do kontekstu sądowej dokumentacji. Forma „akt” nie zgadza się z przymiotnikiem „kompletne” i nie jest tu formą biernika liczby mnogiej.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika akt w znaczeniu dokumentów sądowych

  29. 29. (B2)

    Konserwator wymienił w zabytkowym kotle oba metalowe ...

    1. A. uchy
    2. B. uszy
    3. C. ucha
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „ucho” ma różne formy liczby mnogiej zależnie od znaczenia. „Uszy” oznaczają narządy słuchu, natomiast „ucha” to uchwyty lub elementy przedmiotów, na przykład kotła. Forma „uchy” jest niepoprawna i powstaje przez błędne uogólnienie odmiany.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika ucho w mianowniku i bierniku liczby mnogiej

  30. 30. (B2)

    Konserwatorzy ostrożnie skleili pęknięte ... starej amfory.

    1. A. ucha
    2. B. uchy
    3. C. uszy
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „ucho” ma w liczbie mnogiej różne formy w zależności od znaczenia. „Uszy” to narządy słuchu, natomiast „ucha” oznaczają uchwyty naczyń lub przedmiotów. Forma „uchy” jest błędna i wynika z nadmiernego uproszczenia odmiany.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika ucho w mianowniku i bierniku liczby mnogiej zależne od znaczenia

  31. 31. (B2)

    Młodzież z okolicznych liceów przez cały semestr ... w konsultacjach.

    1. A. uczestniczyli
    2. B. uczestniczyła
    3. C. uczestniczyły
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik zbiorowy „młodzież” ma formę liczby pojedynczej i rodzaj żeński, choć oznacza wiele osób. Orzeczenie powinno więc wystąpić w liczbie pojedynczej rodzaju żeńskiego: „uczestniczyła”. Formy „uczestniczyli” i „uczestniczyły” błędnie traktują ten rzeczownik jak podmiot w liczbie mnogiej.

    Reguła: zgoda orzeczenia z rzeczownikiem zbiorowym rodzaju żeńskiego

  32. 32. (B2)

    Na otwarcie galerii przyszli wieloletni ... artystki.

    1. A. przyjacielowie
    2. B. przyjaciele
    3. C. przyjacieli
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „przyjaciel” ma w mianowniku liczby mnogiej formę męskoosobową „przyjaciele”. „Przyjacieli” to forma dopełniacza lub biernika liczby mnogiej, a nie forma podmiotu. „Przyjacielowie” jest błędną formą utworzoną przez nadmierne uogólnienie innego wzoru odmiany.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczownika męskoosobowego przyjaciel

  33. 33. (B2)

    Na powierzchni rosołu pływały złote ... tłuszczu.

    1. A. oki
    2. B. oka
    3. C. oczy
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „oko” ma dwie formy liczby mnogiej zależne od znaczenia: „oczy” to narządy wzroku, a „oka” to między innymi okrągłe plamy lub kropelki tłuszczu. W zdaniu chodzi o tłuszcz na powierzchni rosołu, dlatego potrzebna jest forma „oka”. Forma „oki” nie należy do polskiej odmiany tego rzeczownika.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika oko w mianowniku liczby mnogiej zależne od znaczenia

  34. 34. (B2)

    Na spotkaniu w ambasadzie mieszkający w Paryżu obywatele Polski, czyli ..., opowiadali o pracy we Francji.

    1. A. Polaki
    2. B. Polakowie
    3. C. Polacy
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „Polak” w znaczeniu obywatela Polski ma w mianowniku liczby mnogiej formę męskoosobową „Polacy”; formy „Polaki” i „Polakowie” nie są poprawnymi formami tego rzeczownika w tym znaczeniu.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych zakończonych na -ak z wymianą k na c

  35. 35. (B2)

    Po analizie raportu grono ekspertów ... wspólną rekomendację.

    1. A. przygotowało
    2. B. przygotowali
    3. C. przygotowały
    Poloniusz wyjaśnia:

    Podmiotem zdania jest rzeczownik zbiorowy „grono”, nie rzeczownik „ekspertów”. Orzeczenie zgadza się z nim w liczbie pojedynczej rodzaju nijakiego: „przygotowało”. Formy „przygotowali” i „przygotowały” błędnie uzgadniają czasownik z dopełniaczem albo z liczbą mnogą.

    Reguła: zgoda orzeczenia z rzeczownikiem zbiorowym w liczbie pojedynczej

  36. 36. (B2)

    Po długiej naradzie starszyzna rodu ... wspólne stanowisko.

    1. A. ogłosili
    2. B. ogłosiły
    3. C. ogłosiła
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik zbiorowy „starszyzna” ma znaczenie mnogie, ale gramatycznie jest rzeczownikiem rodzaju żeńskiego w liczbie pojedynczej. Dlatego orzeczenie powinno mieć formę „ogłosiła”. Formy „ogłosili” i „ogłosiły” błędnie uzgadniają orzeczenie z domyślną grupą osób, a nie z gramatyczną formą podmiotu.

    Reguła: zgoda orzeczenia z rzeczownikiem zbiorowym rodzaju żeńskiego w liczbie pojedynczej

  37. 37. (B2)

    Po latach spotkali się dawni ..., którzy razem studiowali w Krakowie.

    1. A. przyjacieli
    2. B. przyjacielowie
    3. C. przyjaciele
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „przyjaciel” ma w mianowniku liczby mnogiej nieregularną formę „przyjaciele”. Forma „przyjacieli” jest dopełniaczem albo biernikiem liczby mnogiej, więc nie pasuje do funkcji podmiotu. Forma „przyjacielowie” powstaje przez błędne uogólnienie końcówki spotykanej w innych rzeczownikach męskoosobowych.

    Reguła: nieregularny mianownik liczby mnogiej rzeczownika męskoosobowego przyjaciel

  38. 38. (B2)

    Po rekolekcjach do refektarza weszli młodzi ...

    1. A. księży i braci
    2. B. księża i bracia
    3. C. księdzi i braty
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczowniki „ksiądz” i „brat” mają nieregularne formy mianownika liczby mnogiej: „księża” i „bracia”. Formy „księży” i „braci” są formami dopełniacza lub biernika, a po czasowniku „weszli” potrzebny jest mianownik. Formy „księdzi” i „braty” są błędnymi, nadmiernie regularnymi próbami utworzenia liczby mnogiej.

    Reguła: oboczności w mianowniku liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych ksiądz i brat

  39. 39. (B2)

    Po schłodzeniu rosołu na powierzchni zostały tłuste ...

    1. A. oczy
    2. B. oka
    3. C. oki
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „oko” ma dwie formy liczby mnogiej zależne od znaczenia. „Oczy” to narządy wzroku, natomiast „oka” oznaczają między innymi okrągłe plamy tłuszczu na powierzchni zupy. Forma „oki” jest niepoprawna w tym znaczeniu i wynika z nadmiernego uproszczenia odmiany.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika oko w mianowniku liczby mnogiej

  40. 40. (B2)

    Po śmierci ojca obaj ... przejęli rodzinny warsztat.

    1. A. bratowie
    2. B. braty
    3. C. bracia
    Poloniusz wyjaśnia:

    W znaczeniu rodzeństwa męskiego poprawna forma mianownika liczby mnogiej to „bracia”. „Braty” przenosi wzór niemęskoosobowy na osoby, a „bratowie” nie pasuje do zwykłego znaczenia rodzinnego, bo odnosi się przede wszystkim do członków wspólnoty zakonnej albo ma charakter stylizowany.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczownika brat w znaczeniu rodzinnym

  41. 41. (B2)

    Rodzeństwo mojej koleżanki ... się razem do programu stypendialnego.

    1. A. zgłosiły
    2. B. zgłosili
    3. C. zgłosiło
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik zbiorowy „rodzeństwo” ma formę liczby pojedynczej i rodzaj nijaki, dlatego orzeczenie powinno mieć formę nijaką: „zgłosiło”. Formy „zgłosili” i „zgłosiły” odnoszą się do podmiotów w liczbie mnogiej, więc nie zgadzają się gramatycznie z rzeczownikiem „rodzeństwo”.

    Reguła: zgoda orzeczenia z rzeczownikiem zbiorowym rodzaju nijakiego

  42. 42. (B2)

    To grono ekspertów po długiej dyskusji ... rekomendację.

    1. A. przyjęły
    2. B. przyjęli
    3. C. przyjęło
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik zbiorowy „grono” jest rzeczownikiem rodzaju nijakiego w liczbie pojedynczej. Orzeczenie zgadza się z nim, a nie z dopełniaczem „ekspertów”, dlatego ma formę „przyjęło”. Formy „przyjęli” i „przyjęły” błędnie odnoszą orzeczenie do grupy osób zamiast do rzeczownika nadrzędnego.

    Reguła: zgoda orzeczenia z rzeczownikiem zbiorowym w liczbie pojedynczej

  43. 43. (B2)

    W archiwum sądowym zaginęły ważne ... tej sprawy.

    1. A. aktów
    2. B. akty
    3. C. akta
    Poloniusz wyjaśnia:

    W znaczeniu dokumentów sprawy używa się formy „akta”. Forma „akty” oznacza między innymi akty prawne, więc nie pasuje do kontekstu archiwum sądowego. Forma „aktów” jest dopełniaczem liczby mnogiej i nie może być podmiotem przy orzeczeniu „zaginęły”.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika akt w mianowniku liczby mnogiej zależne od znaczenia

  44. 44. (B2)

    W debacie wystąpili młodzi ... z trzech organizacji pozarządowych.

    1. A. rzecznikowie
    2. B. rzecznicy
    3. C. rzeczniki
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „rzecznik” oznacza osobę, więc w mianowniku liczby mnogiej ma formę męskoosobową „rzecznicy”. Forma „rzeczniki” jest niemęskoosobowa i mogłaby odnosić się tylko do przedmiotów, a nie do ludzi. Forma „rzecznikowie” jest błędną analogią do niektórych rzeczowników męskoosobowych zakończonych na spółgłoskę.

    Reguła: mianownik liczby mnogiej rzeczowników męskoosobowych zakończonych na -nik z wymianą na -nicy

  45. 45. (B2)

    W dziale kadr uporządkowano ... osobowe pracowników sezonowych.

    1. A. akty
    2. B. akte
    3. C. akta
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „akta” oznacza zbiór dokumentów i występuje tylko w liczbie mnogiej; w połączeniu „akta osobowe” wymaga właśnie tej formy. „Akty” to liczba mnoga rzeczownika „akt” w znaczeniu np. czynności prawnych albo dzieł, a „akte” nie jest poprawną formą mianownika ani biernika liczby mnogiej.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika akt: akty w znaczeniu czynności lub dzieł oraz akta w znaczeniu dokumentów

  46. 46. (B2)

    W nowej sieci rybackiej były bardzo małe ... .

    1. A. oczy
    2. B. oka
    3. C. ocza
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „oko” ma dwie formy liczby mnogiej zależne od znaczenia. „Oczy” to narządy wzroku, natomiast „oka” to otwory w sieci. Forma „ocza” nie jest neutralną współczesną formą w tym znaczeniu.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika oko w mianowniku liczby mnogiej zależne od znaczenia

  47. 47. (B2)

    W spotkaniu z mieszkańcami wzięli udział dwaj ... i ich parafianie.

    1. A. księży
    2. B. księża
    3. C. księże
    Poloniusz wyjaśnia:

    Rzeczownik „ksiądz” ma nieregularną formę mianownika liczby mnogiej: „księża”. Forma „księży” jest dopełniaczem liczby mnogiej i wystąpiłaby na przykład po liczebniku „dwóch”. Forma „księże” jest wołaczem liczby pojedynczej, więc nie pasuje po liczebniku „dwaj”.

    Reguła: nieregularny mianownik liczby mnogiej rzeczownika ksiądz

  48. 48. (B2)

    W starej sieci rybackiej były zbyt duże ... , dlatego małe ryby uciekały.

    1. A. oczy
    2. B. oki
    3. C. oka
    Poloniusz wyjaśnia:

    W znaczeniu otworów w sieci używa się formy „oka”, a nie „oczy”. „Oczy” to narządy wzroku, natomiast „oki” jest formą niepoprawną, powstałą przez błędne uogólnienie regularnej odmiany.

    Reguła: formy podwójne rzeczownika oko: oczy jako narządy wzroku i oka jako otwory